ŚWIADOMOŚĆ REŻYSERSKA

Reżyser musi mieć świadomość, jaki obraz wiąże się z konkretnym aktorem w świadomości społecznej. Musi też liczyć się ze społecznym obrazem odtwarzanej przez aktora postaci. Znana jest teoria, wedle której Hamlet został wyposażony przez Szekspira w cechy Richarda Burbage‘a, który kreował tę rolę w Globe. Stąd słowa Królowej Gertrudy w scenie pojedynku: „He’s fał and scatrt of breath” – jest tłusty i ma krótki oddech. Burbage był bowiem człowiekiem przy kości i w scenach wymagających wysiłku fizycznego dostawał zadyszki. A jednak reżyserzy, nawet najwierniejsi autorowi, z tej wskazówki Szekspi­ra nie chcą skorzystać. Czy to będzie Williamson, Smoktunowski, Olbrych­ski, czy nawet Olivier – do żadnego z nich słowa Gertrudy nie dadzą się zastosować. W Hamlecie obsadzany jest najczęściej „tenor bohaterski”, a tylko w operze tenor bohaterski bywa jeszcze niskim grubaskiem.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Mam na imię Zofia i jestem twórcą bloga, który właśnie czytasz. Większość wpisów jest nasiąknięta tematem techniki, ponieważ jest to najbliższe mojemu sercu. Bardzo serdecznie zapraszam do lektury!