SPÓR O KLASYKĘ

Nie ma ani klasyków, ani pisarzy współczesnych. Szukanie w utworze tego, co jest w nim ponadczasowe, równa się obniżaniu jego rangi. Liczy się przede wszystkim jego związek z naszym czasem” (Leopold Jessner. 1928). A czyż inaczej jest z konserwacją zabytków architektury? Wprowadza­my do nich światło elektryczne, kanalizację, zmieniamy przeznaczenie pomieszczeń. Jeśli chcemy, aby służyły współczesnym, musimy je wpierw do tego przystosować. Jak problem ten wygląda od strony reżysera? Spór o klasykę jest tylko jedną z bitew znacznie większej kampanii o miejsce pisarza w teatrze. W naszym stuleciu współegzystują bowiem dwie tendencje: jedna, która wywodzi się od Craiga (reprezentuje ją między innymi Jessner) hegemonię na scenie przyznaje reżyserom.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Mam na imię Zofia i jestem twórcą bloga, który właśnie czytasz. Większość wpisów jest nasiąknięta tematem techniki, ponieważ jest to najbliższe mojemu sercu. Bardzo serdecznie zapraszam do lektury!